No to zaczął się sezon polowań na osiedlowych grajków.

Kolejny gorący, bądź duszny dzień - wszystkie okna pootwierane, człowiek próbuje się skoncentrować na nauce lub pisaniu planu marketingowego, a tu z oddali słychać jakieś straszne dźwięki. To zbliża się grupa grajków-cyganów. Grają oni na tych swoich skrzypkach (te są fajne) i akordeonach (ich nie znoszę, a te przebijają się najbardziej)

grrrr... nawet sensownie zdania nie umiem sklecić przy tych pajacach, a okna nie można zamknąć bo się człowiek ugotuje...
Niech szybko przysyłają mi shotguna to może jakiegoś ustrzelę i będzie spokój.